Michał Swoboda
Biografia
Michał Zbigniew Swoboda urodził się 24 września 1910 roku w Kolbuszowej, w rodzinie Władysława Ernesta, urzędnika skarbowego, i Emmy Ludmiły z domu Ergietowskiej, nauczycielki. W rodzinnym mieście ukończył szkołę podstawową, a następnie w 1929 roku zdał maturę w Prywatnym Gimnazjum Klasycznym, gdzie uczył go m.in. poeta Mieczysław Jastrun. Studiował filologię klasyczną na Uniwersytecie Jagiellońskim, a w 1934 roku uzyskał tytuł magistra na podstawie pracy o metaforach u Plauta i Terencjusza.
Po studiach podjął pracę nauczyciela w gimnazjum w Inowrocławiu, gdzie uczył łaciny i greki. W czasie okupacji niemieckiej został uwięziony jako zakładnik, a następnie wysłany na przymusowe roboty rolne. Po zwolnieniu, w Tarnowie, brał udział w tajnym nauczaniu i pracował w Radzie Głównej Opiekuńczej. Po wyzwoleniu wrócił do Inowrocławia, gdzie kontynuował pracę nauczyciela i reaktywował szkolne kółko dramatyczne.
W 1947 roku obronił doktorat na UJ, a w 1961 roku habilitował się na UMK w Toruniu. W tym samym roku rozpoczął pracę na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie pełnił funkcje prodziekana i dziekana Wydziału Filologicznego, a także kierownika Katedry Filologii Klasycznej. W 1969 roku otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych, a w 1976 roku nominację na profesora zwyczajnego. Był inicjatorem wydawnictwa „Symbolae Philologorum Posnaniensium” i przewodniczącym Komisji Filologicznej Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk.
Zmarł 15 stycznia 1982 roku w Poznaniu, półtora roku po przejściu na emeryturę. Został pochowany na cmentarzu komunalnym na Junikowie.