Bogusław Butrymowicz
Biografia
Bogusław Butrymowicz urodził się 17 marca 1872 roku w Kolbuszowej Dolnej. Był uczniem Gimnazjum im. Stanisława Konarskiego w Rzeszowie, a następnie studiował w Wiedniu i na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Po zdaniu egzaminów pracował jako profesor gimnazjalny w Bochni i Tarnowie, a w latach 1909-1934 uczył w V Cesarsko-Królewskim Gimnazjum w Krakowie. W tym okresie, od 1916 do 1939 roku, kierował kursami maturalnymi "Wiedza", dla których opracował i opublikował "Historię literatury polskiej w zarysie" (1929).
Jako poeta debiutował w 1897 roku tomikiem "Poezje", a rok później wydał "Za słońcem. Poezje". Zyskał jednak krótkotrwałą sławę dzięki wierszowi "Białe łabędzie" opublikowanemu w 1898 roku w krakowskim "Życiu".
Butrymowicz był także cenionym tłumaczem literatury antycznej. Przełożył komedie Arystofanesa (m.in. "Żaby", "Chmury"), tragedie Eurypidesa ("Medea", "Hekabe") oraz "Pieśń o dzwonie" Schillera. W 1913 roku otrzymał tytuł współpracownika Komisji Filologicznej Akademii Umiejętności w Krakowie, doceniając jego zasługi translatorskie.
Zmarł 26 lutego 1965 roku w Rzeszowie i został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.